بررسی Apple iPhone 5s

پرینت
+1

تگاهی به آیفون 5 اس

شرکت اپل از سال 2008 تاکنون، يعنی يک سال پس از معرفی نخستين نسل آیفون، هر سال طی برنامه ای از پيش تعيين‌ شده يک آیفون جديد عرضه می‌کند: در سال‌های زوج طراحی خارجی و ظاهری آن‌را تغيير می‌دهد و در سال‌های فرد ضمن اعمال اصلاحاتی جزئی در طراحی و ظاهر گوشی، بيش‌تر بر بهبود امکانات داخلی و سخت‌افزاری آن‌ تمرکز می‌کند. با این که رقبای آندروئيدی به توليد و عرضه اسمارت فونهای پيشرفته‌شان شتاب بيشتری داده‌اند، اپل هنوز و همچنان از الگوی خاص خود تبعيت می‌کند.

سال 2013 نيز از اين قاعده مستثنی نبود و با توجه به فرد بودن اين سال، طراحی و ظاهر iPhone 5s در مقايسه با همنوع پيشين خود، iPhone 5، تغيير چندانی نداشت اما اپل در عوض درون آن‌را حسابی زير و رو کرد: تراشه A6 قبلی با يک تراشه سريع‌تر A7 جايگزين شد و مهم‌تر این که برای نخستين بار معماری 32 بيتی جای خود را به معماری 64 بيتی داد.

در همين حال، اپل يک آییفون ارزان‌ تر به نام iPhone 5c را هم روانه بازار کرد که بر خلاف سنت چند ساله اين شرکت، از امکاناتی کمتر اما درعوض رنگ‌هایی بسيار متنوع‌ تر برخوردار بود و باعث شد تا برای نخستین‌ بار آیفونهایی به‌ رنگ صورتی، زرد و آبی نيز در دست دوست‌ داران اين برند مشاهده شوند، مضاف بر اين‌ که درباره آییفون 5s نيز سنت‌ شکنی شد و به رنگ‌های استاندارد سپيد/نقره‌ای و مشکی/خاکستری پيشين يک رنگ سوم يعنی طلایی نيز اضافه ‌شد.

 apple iphone 5s

سال گذشته ديديم که اپل با عرضه آیفون 5 چشم‌انداز خود از اين مجموعه را تغيير داد. آیفون 5 نشان می‌داد که اپل دارد به‌ سمت گوشی هایی باريک‌ تر، با بدنه سبک‌ تر و تجهيزات داخلی بهتر و نمايشگری که اندازه‌اش به‌ طور قابل‌ توجهی‌ بزرگ‌ تر است، حرکت می‌کند. با این که بازار همچنان از رويکرد جديد اپل استقبال می‌کند و نمايشگرهایی حتی بزرگ‌ تر از اين را هم می‌پسندد، اپل رسم‌ها و سنت‌هایی دارد که فعلاً به آن سخت پايبند است و نشانه‌های آن‌را می‌توان در آیفون جديد 5s اين شرکت ديد. آیفون  5s ادامه‌ دهنده سنت اپل يعنی تمرکز بر کارایی است. بروز شدن گوشی آیفون 3GS که آن‌ را از ARM11 جدا و به Cortex A8 پيوند مییزد يکی از مواردی است که در سری S خودنمایی می‌کرد. 

ديگر مورد به‌ روز شده سری S را در گوشی 4S ديديم: 4S نخستین اسمارت‌ فون اپل بود که از سامانه روی تراشه‌ يا SoC دوهسته‌ای بهره می‌برد. در آن زمان اين بحث درگرفته‌ بود که آيا کارایی خوب به‌ تنهایی می‌تواند فروش موفق يک محصول جديد را تضمين کند؟ به‌ ويژه اگر آن محصول جديد در ظاهر با همتای پيشين خود تفاوت خاصی نداشته‌ باشد. وقتی اينک به آن روزها نگاهی می‌اندازيم و آیفون 4 را با 4S مقايسه می‌کنيم می‌توانيم بگوييم که اين سرمايه‌گذاری ارزشش را داشت. 

رنگبندی

آیفون 5s سومين اسمارت فون اپل در سری S به شمار می‌رود که در سه رنگ سپيد/نقره‌ای، خاکستری فضایی، و زرين يا طلایی توليد شده‌است. رنگ خاکستری در مقايسه با مشکی حس سبکی بيشتری را به بيننده منتقل می‌کند. اين رنگ سبک‌تر نه تنها ظاهر گوشی را متفاوت‌تر نشان می‌دهد بلکه آثار ناشی از خش و خراش را هم کمتر نمايان می‌کند. خوب است که اپل رنگ طلایی را هم به گزينه‌های موجود افزوده ‌است رنگ طلایی صيقلی آن نه زيادی پررنگ و زننده بلکه ملايم است. درست است که بدنه 5s صيقلی است اما اپل يک‌ سری کاورهای چرمی هم طراحی کرده ‌است که هر يک با قيمت 39 دلار در پنج رنگ ليمویی، بژ، فيروزه‌ای، مسی و مشکی عرضه می‌شوند و از بدنه در مقابل خش و خراش محافظت می‌کند و البته، اين ابعاد اين کاورها به آیفون 5 هم می‌خورد. 

چون گوشی 5s يک بروزرسانی در رده S اپل به‌ شمار می‌رود (S-upgrade)، شاسی آن در مقايسه با iPhone 5 تغييری نکرده ‌است. ابعاد آیفون 5s درست شبيه 5 است و حتی جرم‌شان هم يکسان است. باوجود این که ابعاد 5 و درنتيجه 5s در مقايسه با آیفونهای پيشين کاهش يافته ‌‌است اما هنوز هم حس يک گوشی پيشرفته را به کاربر منتقل می‌کنند. زمانی که iPhone 5 عرضه‌شد بعضی‌ها آن‌ را به اين دلیل که بيش از حد انتظار سبک است مورد انتقاد قرار دادند. در مقابل گوشی 4S خيلی سنگين‌تر‌ بود.

 A7، تراشه خبرساز

با آمدن آیفون 5s تراشه A6 جای خود را به A7 داد. تراشه ياد شده براساس معماری ARM توسعه پيدا کرده ‌است. شرکت ARM دو نوع امتياز را در‌اختيار شرکت‌های مشتری قرار می‌دهد: يکی امتياز پردازنده و ديگری امتياز معماری. وقتی امتياز پردازنده‌های ARM به شرکتی تعلق می‌گيرد، آن شرکت می‌تواند هسته‌های سی‌پی‌يوی طراحی‌شده توسط ARM را به‌کار بگيرد. اما در گونه دوم، ISA يا مجموعه دستورالعمل‌های اين شرکت که با هسته‌های سی‌پی‌يو سازگار هستند در‌اختيار مشتری قرار می‌گيرد.

دو شرکت ان‌ويديا و سامسونگ امتياز پردازنده‌های ARM را دريافت کرده‌اند. آنها طرح هسته‌های ARM را می‌گيرند (مثلاً Cortex A9 ،Cortex A15 ،Cortex A7) و آن‌ را در SoCهای اختصاصی خودشان تلفيق می‌کنند. درباره ان‌ويديا، هسته‌های سی‌پی‌يو با پردازنده گرافيکی (جی‌پی‌يو) خود ان‌ويديا جفت می‌شود. اما سامسونگ امتياز طرح‌های جی‌ پی‌ يو را نيز از ARM و Imagination Technologies دريافت می‌کند (به پرونده ويژه شماره 148 مراجعه کنید). اپل هم قبلاً امتياز پردازنده‌های ARM را می‌خريد و اين رويه تا سال گذشته و تا پيش از  SoCهای A6 ادامه داشت و اين شرکت از امتياز هسته‌های طراحی‌ شده توسط ARM بهره می‌برد. در دل A6 يک‌ جفت هسته پردازشی وجود داشت که آن‌ را خود اپل طراحی کرده ‌بود و در‌واقع پياده‌سازی  ARM v7-A ISA بود و با نام رمز سوئيفت (Swift) شناخته می‌شد.

سوئيفت نشان داد که يکی از بهترين‌ طراحی‌های موجود در بازار است و کارایی و صرفه‌جویی همزمان آن عالی است. بهره‌وری سوئيفت (که مبتنی‌بر تراشه‌های A6 طراحی شده‌بود) حتی از طرح‌های مبتنی‌بر Cortex A9 نيز بهتر بود. سوئيفت همچنين نشان داد که می‌تواند با بهترين محصولات کوالکام در آن زمان رقابت کند. البته، پس از آن کوالکام نيز دو هسته پردازشی جديد را طراحی کرد که بسيار خوش درخشيدند: Krait 300 و Krait 400. به ‌اين ترتيب توانست باز در مسابقه کارایی، جايگاه سابق خود را تثبيت کند. در حال حاضر اپل طی تلاشی دوباره و طبق برنامه رايج خود پس از حدود يک سال باز با تراشه‌ای جديد موسوم به A7 بازگشته‌است که قلب آیفون 5s اين شرکت به شمار می‌رود.

تجربه‌های گذشته و بررسی‌های‌ اوليه نشان ‌دادند که تراشه A7 مبتنی‌بر مدل 28 نانومتری HK+MG سامسونگ ساخته شده‌ است. درواقع هنوز زود است که تراشه‌های 20 نانومتری وارد ميدان شوند و اپل نيز آماده نيست تا بخشی از اين عمليات را به شرکت تراشه‌ساز TSMC واگذار کند. اپل امسال در نشست رسمی خود هم اندازه دای تراشه A7 را اعلام کرد (102 میلی‌متر مربع) و هم شمار ترانزيستورهای آن‌را (بيش از يک ميليارد). اين شرکت قبلاً هرگز شمار ترانزيستورهای تراشه‌هايش را به‌طور رسمی اعلام نکرده‌ بود.

با اين‌ که مشخص نيست اين تعداد، شمار پردازنده‌های واقعی است يا يک عدد شماتيک، اما نشان می‌دهد که شمار آنها در مقايسه با A6 حدود دو برابر شده ‌است و با درنظر داشتن اندازه دای تراشه می‌توان پی برد که در معماری تراشه‌ آیفون تغيير زيادی صورت گرفته ‌است و باز طراحی هسته‌های پردازنده مرکزی ب ه‌صورت سفارشی توسط خود اپل انجام شده‌است. اين طراحی را نبايد اقتباسی از Cortex A57 دانست، بلکه مدلی تکامل‌ يافته از معماری سوئيفت خود اپل است. 

 apple iphone 5s

حرکت به‌ سمت 64 بيت

قبل از عرضه آیفون 5s شايعاتی شنيده‌ ‌شد مبنی‌ بر این که اپل قصد دارد در تراشه‌های A7 به‌ معماری 64 بيتی روی آورد. برخی‌ها اين شايعات را چندان معتبر ندانستند چون به نظر آنها در شرايجاری استفاده از معماری 64 بيتی ارزشش را نداشت. در اواسط دهه نخست قرن بيست‌ويکم، بيش‌تر کاربران دنيای کامپيوترهای شخصی مهاجرت به معماری 64 بيتی را با AMD آغاز کردند. آن روزها انگيزه اصلی برای مهاجرت اين بود که در معماری 64 بيتی می‌شد مقدار حافظه بيشتری را آدرس‌دهی کرد، چون 2 به‌توان 32 (يا 4 گيگابايت) در معماری 32 بيتی تبديل می‌شد به 2 به‌توان 64 (يا 16 اگزابايت) در معماری 64 بيتی.

البته، در عمل بخش عمده‌ای از اين ظرفيت عظيم به طور معمول بدون استفاده می‌ماند و درنتيجه مجموعه دستورالعمل‌های 64 بيتی x86 شرکت AMD در هر يک از واحدهای حافظه تنها 48 بيت را آدرس‌دهی می‌کرد (256 ترابايت). استفاده از تراشه‌های 64 بيتی x86 در مقايسه با گونه‌های 32 بيتی کارایی محاسباتی را کمی بهبود داد. اما انگيزه تراشه‌های ‌ARM از روی‌آوری به معماری 64 بيتی‌ چيست؟ به نظر می‌رسد انگيزه اوليه همان باشد يعنی، اشتياق برای آدرس‌دهی حافظه‌های کلان. به خصوص که ARM و شرکايش اميدوارند آنها نيز بتوانند از بازار سرورهای تجاری که در حال حاضر، در سيطره اينتل است سهمی ببرند و کسی که چنين آرزویی دارد نمی‌تواند معماری  64 بيتی را ناديده بگيرد.

البته، هدف اپل از انتخاب A7 الزاماً افزايش فضای آدرس‌دهی حافظه نيست. شايد قبلاً چنين تصور می‌شد که تنها هدف اپل از به‌کارگيری تراشه‌های 64 بيتی در تجهيزات موبايل اين است که می‌خواهد اين تراشه‌ها را برای به‌کارگيری روی دستگاه‌های بزرگ‌تر آماده کند. چه‌بسا اين حدس حدود دو سال قبل که رابطه اپل و اينتل پرچالش‌ترين دوران خود را می‌گذارند حتی بيش‌تر توجيه‌پذير می‌نمود اما امروز اين تصور چندان قانع‌کننده نيست. اپل به ساخت SoCهای خود و سرمايه‌گذاری در ساخت آنها ادامه می‌دهد زیرا واقعيت اين است که هيچ‌کس ديگری را مناسب اين‌کار نمی‌يابد.

اين اواخر تنها پردازنده‌های گرافيک (GPU) هستند که می‌توانند با تراشه‌های اپل رقابت کنند و در جبهه CPUها نيز کارایی تراشه‌های A7 اپل تقريباً با تراشه‌های Bay Trail اينتل برابری می‌کند. اما وقتی پای تراشه‌های جديد Haswell اينتل به ميان می‌آيد بين آنها و A7 هنوز شکاف بزرگی وجود دارد. با اين‌حال، به نظر نمی‌رسد که اپل به اين زودی‌ها بخواهد شکاف ياد شده را پر کند. به خصوص این که در حال حاضر، رابطه اين‌دو شرکت با هم بسيار خوب است. اما بعيد نيست راهبردی را در پيش بگيرد که روزی ببينيم نوادگان A7 روی مک‌بوک‌های اپل هم سوار شده‌اند. 

پردازنده گرافيک (GPU)

آیفون 5s نخستین کالای اپلی است که در آن از پردازنده گرافيک PowerVR Series 6 استفاده شده ‌است. اين پردازنده G6430 نام دارد و ساخت PowerVR از واحدهای زيرمجموعه شرکت بريتانيایی Imagination Technologies است. می‌دانيم که A7 يک سامانه روی تراشه يا SoC است و در SoCها می‌توان اجزای گوناگون محاسباتی از جمله جی‌پی‌يو، مودم و... را يکپارچه با هم در قالب يک تراشه پياده‌سازی کرد. از اين‌رو جی‌پی‌يوی G6430 نيز درون تراشه A7 جاسازی شده‌است.

اين جی‌پی‌يو شامل چهار کلاستر و هر کلاستر شامل آرايه‌ای از پايپ‌لاين‌های ‌16 بيتی SIMD (يک دستور، چند داده) است. جی‌پی‌يوهای Series 6 به‌صورت اسکالر (scalar) طراحی شده‌اند (چنين تصور کنيد: 16 پيکسل به ازای هر کلاک و يک رنگ به‌ازای هر کلاک). توان محاسباتی جی‌پی‌يوی چهار کلاستری تراشه A7 را می‌توان با نسل چهارم آی‌پد مقايسه کرد. کارایی جی‌پی‌يوی پياده‌شده روی A7 در مواردی تا دو برابر بيش‌تر از جی‌پی‌يوی A6 ‌است.

 apple iphone 5s screen

حسگر انگشت‌ Touch ID

تعيين يک گذرواژه روی گوشی يا هر وسيله مشابه ديگر نه تنها کاری منطقی بلکه لازم است. اما آيا کافی هم هست؟ مقوله امنيت در اسمارت فونهای امروزی اهميتی بسيار فراتر پيدا کرده‌ است. اين دستگاه‌ها پيغام‌ها و ايميل‌های شخصی، داده‌های مرتبط با شبکه‌های‌ اجتماعی، اطلاعات بانکی، رزرو هواپيما و خلاصه انبوهی از داده‌های گوناگون را در خود جای داده‌اند. کافی است کسی بتواند وارد آن شود تا به همه اين اطلاعات دسترسی پيدا کند. در چنين شرايطی وجود يک سد امنيتی ديگر علاوه‌بر گذرواژه کار معقولی است.

اما خود اين ايده نيز با اما و اگرهایی همراه است. از جمله ساده‌ترين ايرادهایی که شايد عده‌ای بر آن وارد آورند زمان‌ گير بودن آن است. ما به طور معمول در طول روز بارها و بارها گوشی خود را به دلایل مختلف چک می‌کنيم. گاهی برای این که به ‌اطلاعات خاصی دسترسی پيدا کنيم، گاهی برای این که در صف خريد بيکار نمانيم و خودمان را با خواندن يک مطلب يا مشاهده فيلم يا اجرای بازی سرگرم کنيم و به چندين و چند علت ديگر بارها گوشی را روشن می‌کنيم. این که با هر بار روشن کردن گوشی منتظر بمانيم تا بررسی اثر انگشت‌ مان تأييد شود کار زمان‌ گيری است.

جالب آنکه برای فعال کردن حسگر انگشت‌نگار بايد قبلاً يک گذرواژه هم برای گوشی‌تان تنظيم کرده‌ باشيد و به‌اصطلاح شيوه احراز هويت را دو فاکتوری کنيد. اما وقتی پای‌ امنيت به ميان می‌آيد ارزشش را دارد که چند ثانيه بيش‌تر زمان بگذاريم. چه‌بسا اگر مدتی با آن کار کنيم نه تنها ديگر آزاردهنده نخواهد بود بلکه آن‌را مفيد و مطلوب تشخيص دهيم. 

در واقع Touch ID يک حسگر انگشت‌نگار است که به پشت روکش کريستال ياقوتی بدنه چسبيده ‌است. وقتی انگشت خود را به اين حسگر می‌چسبانيد، مثل يک خازن عمل می‌کند؛ به‌اين صورت که حسگر به يکی از صفحه‌های خازن ولتاژ اعمال می‌کند و انگشت شما هم نقش صفحه دوم خازن را بازی می‌کند. درنتيجه زير پوست انگشت‌تان يک ميدان الکتريکی ايجاد می‌شود و حسگر Touch ID برجستگی‌ها و فرورفتگی‌های اثر انگشتنتان را ثبت می‌کند. پشت حسگر Touch ID سوئيچ مکانيکی گوشی قرار دارد يعنی شبيه همان چيزی که در آیفون 5 و 5c هم ديده می‌شود. تنها تفاوت فيزيکی موجود اين است که روی سوئيچ 5s علامت خانه يا Home چاپ نشده ‌است و يک حلقه فلزی اين دکمه دايره‌ای شکل را احاطه کرده ‌است. اين حلقه فلزی در واقع يک حسگر رسانا برای انگشت شما است.

 باتری

 آیفون 5 يک باتری 3.8 ولتی ِ 5.45 وات‌ساعتی داشت. اما در آیفون 5s يک باتری 5.96 وات‌ساعتی جايگزين آن شده ‌است، يعنی افزايش 39.35 درصدی در ميزان کارکرد برق در هر ساعت (نه الزاماً کاهش دوام باتری). البته، اپل مدعی است که دوام باتری آیفون 5s در هر بار شارژ مشابه آیفون 5 است. هرچند در عمل شايد موضوع کمی پيچيده‌تر از اين‌ها باشد.

دوام باتری آیفون 5s با این که بزرگ‌تر است در مقايسه با آیفون 5 اندکی (حدود 12 درصد) کمتر است (8.9 ساعت در مقايسه با 10.2 ساعت). حتی باتری آیفون 5c هم در مقايسه با آیفون 5 کمتر است (9.7 ساعت) و اين احتمال داده می‌شود که بخشی از افزايش ميزان استفاده از برق باتری ناشی از سيستم‌عامل جديد iOS 7 باشد. اما وقتی پای تماس‌های تلفنی به ميان می‌آيد ماجرا فرق می‌کند

 

 apple iphone 5s battery

نمايشگر

وقتی اپل برای نخستين‌ بار نمايشگر رتینا را روی محصولات خود به‌کار گرفت درباره‌اش مطالب بسياری گفته و نوشته‌شد. اما اينک دیگر در اين‌باره به توضيحات مکرر نيازی نیست، مگر ذکر مشخصه‌های کلی آن. نمايشگر آیفون 5s و 5c مانند آیفون قبلی يک ال‌سی‌دی رتينای لمسی 4 اينچی با تفکيک‌پذيری640 × 1136 پيکسل و چگالی 326 پيکسل بر اينچ است. اما اندازه 4 اينچی نمايشگر آیفون 5s آن‌را در مقايسه با بسياری از پرچم‌داران جديد شرکت‌های رقيب عقب نگاه داشته ‌است.

رويکرد اپل در توسعه نمايشگر اسمارت فونهايش از زمان آیفون 3G و 3GS تاکنون تغييری نکرده ‌‌است. شايد بی‌جا نباشد اگر انتظار داشته‌باشيم که در آينده‌ای نه‌چندان دور اندازه نمايشگر آیفونهای بعدی به 4.6 تا 4.7 اينچ افزايش پيدا کند.  در هر حال کيفيت تصاوير نمايشگر 5s عالی است. با اين‌حال جالب است که آناند شيمپی از سايت آناندتک در چند مورد معدود از جمله آزمایش دقت رنگ، عملکرد گوشی ارزان‌تر 5c را حتی از 5s هم  بهتر يافت!

 دوربين

اپل در آیفون 5s نيز سنت خود را پی گرفته‌ است؛ يعنی بهبود عملکرد دوربين هر نسل در مقايسه با دوربين نسل پيش از خود. هرچند آیفون جديد نيز همچون دو مدل پيش از خود 8 مگاپيکسلی است (با امکان ثبت عکس‌های 2448×3264 پيکسل) اما هم اندازه حسگر و هم اندازه تک‌پيکسل‌های آن بزرگ‌تر شده‌اند. اندازه هر پيکسل از 1.4 ميکرومتر در آیفون 5 به 1.5 ميکرومتر در آیفون 5s رسيده که اين مورد در کنار بزرگ‌تر شدن اندازه حسگر در افزايش کيفیت تصاوير مؤثر هستند.

ديگر بهبود صورت‌گرفته در دوربين اين گوشی افزايش ميزان گشودگی دريچه ديافراگم است که از f/2.4 به f/2.2 افزايش يافته ‌است‌ و باعث می‌شود حجم و سرعت نوردهی به تصاوير به ويژه در شرايط کم‌نور بيش‌تر شود (ميزان گشودگی دريچه ديافراگم با عدد آن نسبت معکوس دارد).

درنتيجه وقتی شب‌هنگام عکاسی می‌کنيد به‌جای آنکه دوربين برای مثال درجه ISO را بالا ببرد (که به افزايش نويز منجر می‌شود) دريچه ديافراگم را بازتر می‌کند. يکی از کاستی‌های دوربين‌ آیفونهای اپل و از جمله 5s عدم بهره‌گيری آنها از سامانه لرزه‌گير OIS (سرنام Optical Image Stabilization) است. اين درحالی است که بعضی از اسمارت فونهای گران‌ قيمت شرکت‌هایی مانند نوکيا، ال‌جی و HTC به اين سامانه مجهز هستند.

هرچند اگر ابعاد فيزيکی آیفون اجازه نمی‌دهد OIS در درونش جاسازی شود اما اپل تلاش کرده‌ است تا اين کمبود را با اتکا به تمهيدات نرم‌افزاری و محاسباتی جبران کند: آیفون 5s با استفاده از يک لرزه‌گير الکترونيکی جايگزين و نيز ترکيب خودکار چندين عکس ثبت‌ شده در بافر، بهترين نمای ممکن را ثبت و ارائه می‌کند. در کل آیفونهای اپل هميشه عکس‌های خوبی گرفته‌اند و اين نه فقط به دلیل حسگر خوب آنها بلکه ديگر اجزای مطلوبی است که به‌کار گرفته ‌است، به ویژه پردازنده سيگنال‌های تصويری ISP (سرنام  Image Signal Processor) و نرم‌افزارهای مربوطه.

اپل برای ارتقای کيفيت تصاوير ويدیویی نيز از ISP جديدی موسوم به H6 ISP بهره برده ‌است. مد پي ش‌فرض دوربين برای ضبط ويدیو 1080p و سرعت آن 30 نما در ثانيه است. اما اگر خواستيد می‌توانيد آن‌را روی 720p و نرخ 120 نما در ثانيه هم تنظيم کنيد. مورد ديگر به‌کارگيری دو عدد فلاش ال‌ ای‌ دی است. رويه يکی از فلاش‌ها تم کهربایی رنگ دارد و ديگری تم رنگ سردتر با ته‌رنگ مايل به آبی‌. پس معنی‌اش اين است که فلاش اول به‌عنوان يک منبع نور با طيف رنگ گرم ايفای نقش می‌کند و دومی به‌عنوان يک منبع نور با طيف رنگ سرد. در نتيجه دوربين می‌تواند به‌طور خودکار بسته به موقعيت و نور محيط فلاشی را فعال کند که حاصل کارش به عکس‌های‌مان رنگ و نور طبيعی‌ تری می‌بخشد. از امکانات نرم‌افزاری دوربين هم می‌توان به فيلترهایی اشاره کرد که می‌توانيد به‌سرعت روی عکس‌‌ ها و ويدیوهای‌ تان آزمايش و اعمال کنيد و به‌عنوان نمونه به عکستان جلوه HDR بدهيد.

apple iphone 5s

وای فای
وضعيت وای‌‌ فای در 5s همچون گذشته است. باند دوگانه 2.4 و 5 گيگاهرتز با پشتيبانی از استاندارد 802.11n و نرخ انتقال داده 150 مگابيت بر ثانيه در حداکثر توان ممکن. انتظار می‌رفت گوشی جديد اپل نيز مانند پرچم‌داران آندروئيدی از استاندارد جديدتر 802.11ac پشتيبانی کند اما به نظر می‌رسد برای اين منظور بايد يک سال ديگر صبر کنيم. در حال حاضر، می‌توان گفت عدم سازگاری با 802.11ac کمبود خاص و بزرگی نيست اما شبکه‌ های 802.11ac روند رو به‌ رشدی را طی می‌کنند. کارایی وای فای در گوشی 5s را می‌توان با آیفون 5 مقايسه کرد و برابر دانست. در اين خصوص دو گوشی HTC One و Moto X به‌علت سازگاری‌ شان با استاندارد 802.11ac از آیفون 5s جلوتر هستند. 

جمع‌بندی

می‌توان گفت بيشترين به‌ روزرسانی‌ های سطح S در خانواده آیفونهای اپل را بايد در iPhone 5s جست‌ و جو کرد و گفته ‌شد که طبق مدل بروزرسانی اپل، قرار بود بيشترين تغييرها در زيرپوست گوشی و نه در ظاهر آن انجام بگيرد که همين‌ طور هم شد. البته وقتی خود iPhone 5 هم رونمایی شد تغييرات بزرگی که در آن اعمال شده‌ بود توجه خيلی‌ها را به خود جلب کرد و مهم‌ تريننشان اين بود که اپل برای نخستين‌ بار و از اساس برای خودش يک تراشه ARM اختصاصی ساخته ‌بود.

اما به نظر می‌رسد روی آوردن اين شرکت به معماری 64 بيتی در آیفون 5s حتی از رويداد فوق هم خبرسازتر شد. آيا انتخاب معماری 64 بيتی لازم بود؟ اگر گذشته اپل، جايگاه کنونی آن، و نگاهش به آينده را در نظر داشته‌باشيم، بله!‌ اپل در بازار موبايل جزء نخستین‌ها است.

با آیفون به دنيای اسمارت‌ فون‌ها حرکتی نو و با عرضه آی‌ پد به بازار تبلت‌ها رسميت بخشيد. می‌شد پيش‌ بينی کرد که دير يا زود پای معماری 64 بيتی به دنيای تلفن‌های هوشمند نيز باز خواهد شد و باتوجه به سوابق يادشده اپل عجيب نبود که نخستنی گام در اين‌راه را باز هم همين شرکت بردارد تا موفقيت‌های درخشان خود در دنيای موبايل را در سال‌های آتی نيز ادامه دهد و عرصه را برای نسخه‌های بسيار قدرتمندتر iOS در آينده آماده‌ کند. عملکرد تراشه A7 که جايگزين A6 به شمار می‌ رود عالی است.

اپل حتی از اين نيز فراتر رفته و می‌گويد اين SoC را می‌توان روی کامپيوترهای روميزی هم به‌ کار گرفت. اما شايد اين گفته اغراق‌ آميز به نظر برسد پس بهتر است آن‌را با بهترين تراشه‌های موبايل اينتل مقايسه کنيم زیرا A7 دوهسته‌ای اپل واقعاً از SoC تازه‌ معرفی‌شده Bay Trail اينتل چيزی کم ندارد. کارایی خوب A7 را می‌شود هنگام وب‌گردی به خوبی آزمود. عملکرد آن نرم و سريع است و صفحه‌های وب درست پس از پردازش نام دامنه (DNS) سايت ظاهر می‌شوند.

پردازنده گرافيک‌ نيز عملکرد بسيار خوبی دارد و در پردازش آن‌چه که از يک آیفون انتظار می‌رود کم نمی‌آورد. کاستی‌ها و انتقادهایی نيز وجود دارند مانند عدم پشتيبانی از استانداد 802.11ac يا دوام کمتر باتری در مواردی خاص در مقايسه با آیفون 5؛ اما اين انتقادها آن‌قدر شديد نيستند که کليت مطلوب آیفون جديد را زير سؤال ببرند.  از ديگر تازه‌های 5s حسگر انگشت‌نگاری است که با ظرافت روی آن تعبيه شده‌ است. 

صحبت درباره حاشيه‌های امنيتی اين حسگر کمتر از عملکرد و مشخصه‌های فنی‌ اش نبود اما گفته‌ شد که داده‌های مرتبط با اثرانگشت کاربران روی خود گوشی ذخيره می‌شود و در حال حاضر، اپل به برنامه‌هایی غير از برنامه‌های رسمی خود اجازه نمی‌دهد که از اين قابليت امنيتی استفاده‌کنند.

پس وجود اين حسگر برای باز کردن قفل آیفون، در کنار گذرواژه‌ای که تنظيم آن الزامی است، ضريب امنيتی دستگاه ‌را افزايش می‌دهد. بايد منتظر ماند و ديد آیفون بعدی اپل در واکنش به خواسته‌های کاربران و شرايط وقت بازار چگونه پاسخ خواهد داد. باتوجه به این که در آیفون بعدی بيش‌تر بر تغيير و بهبود طراحی و ظاهر دستگاه تمرکز خواهد شد آيا می‌توان پيش‌بينی کرد که نمايشگر آن حصار 4 اينچی را در هم بشکند؟

منبع : چه مارکی ؟ / مجله شبکه